High-Speed Downlink Packet Access lub HSDPA – technologia związana z przesyłaniem danych używana w standardzie UMTS.

High Speed Downlink Packet Access (HSDPA) jest usługą bazującą na dostępie pakietowym na łączu w dół w oparciu o technologię WCDMA z maksymalną przepustowością do 8-10 Mbit/s w paśmie o szerokości 5 MHz. Implementacja HSDPA zawiera Adaptive Modulation and Coding (AMC), Multiple Input Multiple Output (MIMO), Hybrid Automatic Request (HARQ), szybkie kolejkowanie, szybkie wyszukiwanie komórki oraz zaawansowaną konstrukcję odbiornika.

Czwarte wydanie specyfikacji standardów 3GPP wprowadziło wydajną platformę świadczenia usług w oparciu o sieci IP, natomiast piąte wydanie skupiło się całkowicie na HSDPA pozwalającym osiągać przepustowości rzędu 10 Mbit/s. Systemy MIMO są przedmiotem szóstego wydania, które ma wspierać jeszcze wyższe przepustowości transmisji danych nawet do 20 Mbit/s. HSDPA ewaluowało z dziewiątego wydania systemów WCDMA, z którym pozostaje w zgodności.

Sukces tej technologii jako następcy GSM, w porównaniu do współzawodniczących technologii CDMA2000 lub 1xEV-DO oraz nie zakończonym standardem WiMAX (802.16) jest nadal niejasny. Podkreślając fakt, że uruchomienie CDMA2000 u japońskiego KDDI jest odbierane jako większy sukces i bardziej płynna migracja niż wprowadzenie UMTS w Japonii przez NTT DoCoMo i Vodafone, które następują znaczenie wolniej niż zakładano pierwotnie.